عالم ربانی مرحوم مولی محمد طاهر قمی در رساله ی اول از کتاب خود ، به ذکر شانزده مثال در بی اعتباری دنیا پرداخته ، که ما با مختصر تصرفی آنها را نقل می کنیم.

مثال اول

طالب دنیا به مثال شخصی است ، که به ریسمان معلق در چاهی آویخته شده باشد ، و دو موش ، یکی سفید و یکی سیاه ، پیوسته در بریدن آن ریسمان سعی می نمایند. و اژدهایی عظیم در ته چاه دهن گشاده ، و منتظر است که ریسمان بریده شود ، و آن شخص را طعمه خویش سازد. و دیواره ی آن چاه آغشته به مقداری عسل است ، و بر دور آن زنبورهایی جمع شده اند. و آن شخص با این حال ، همه چیز را فراموش نموده ، و به خوردن آن عسلها مشغول شده ، و از بهر انگشتی از آن صد نیش می خورد.

بدان ! که آن چاه ، دنیا است. و آن اژدها ، مرگ ، و آن ریسمان ، عمر. و آن موش سیاه و سفید ، روز و شب است. که در قطع ریسمان عمر تو ، سعی تمام می نمایند. و آن عسل خاک آلوده ، لذتهای زهر آلود دنیا است ، و زنبوران ، طالبان دنیا اند.

 کتاب کشکول طبسی - جلد دوم - فصل هفتم – نصایح

سید علینقی طبسی حائری

نوشته شده توسط Z در چهارشنبه 29 آبان1387 ساعت 21:33 موضوع معرفی کتاب | لینک ثابت